Porozumienie czeka na realizację
Według relacji INSEC z 7 maja komisja sprawdziła stan zdrowia protestujących i wezwała do realizacji porozumienia zawartego 27 marca z ministerstwem odpowiedzialnym za kobiety, dzieci i osoby starsze. Strajk głodowy rozpoczął się 30 kwietnia. Spór dotyczył praktycznej pomocy potrzebnej do życia w lokalnej społeczności.
Asystencja w codziennym życiu
W reportażu opublikowanym 20 maja The Kathmandu Post przeprowadził wywiad z uczestnikiem protestu Bhojrajem Shresthą. Opisał on potrzebę pomocy przy przesiadaniu się na wózek, myciu się i wychodzeniu do pracy. Protestujący żądali środków na asystentów osobistych w kolejnym budżecie. Ministerstwo powiedziało gazecie, że postulaty przekazano resortowi finansów.
Wybór i kontrola nad wsparciem
Międzynarodowa Organizacja Pracy i Europejska Sieć na rzecz Niezależnego Życia omówiły asystencję osobistą w odrębnej międzynarodowej publikacji na początku 2024 roku. Zaleciły kontrolę użytkowników, odpowiednie finansowanie i godne warunki pracy asystentów. Powiązały możliwość decydowania o sposobie udzielania wsparcia z warunkami organizacji niezawodnej pomocy. [3][4]