Παρόμοιες ανάγκες λαμβάνουν διαφορετική στήριξη
Οι ελεγκτές κατέγραψαν σημαντικές διαφορές μεταξύ δήμων. Στο υψηλότερο αξιολογημένο επίπεδο αναγκών φροντίδας, η κατ’ οίκον φροντίδα κυμαινόταν από δέκα έως τριάντα πέντε ώρες την εβδομάδα. Διαπίστωσαν επίσης δυσκολίες στον συντονισμό κρατικών επιδομάτων και δημοτικών υπηρεσιών, με πολλούς ανθρώπους να οργανώνουν μόνοι τη στήριξή τους ή να βασίζονται σε συγγενείς. [1]
Η μεταρρύθμιση της αξιολόγησης βρισκόταν ακόμη σε προετοιμασία
Η αναλυτική έκθεση περιέγραψε την προτεινόμενη μετάβαση σε αξιολόγηση της λειτουργικότητας σε τομείς της καθημερινής ζωής. Ένα πιλοτικό πρόγραμμα σχεδιαζόταν για το 2026, οπότε οι ελεγκτές δεν μπορούσαν ακόμη να εκτιμήσουν την επίδρασή του στις ταξινομήσεις αναπηρίας. Υποστήριξαν ότι η αξιολόγηση πρέπει, μαζί με το επίσημο καθεστώς, να προσδιορίζει την πρακτική στήριξη που χρειάζεται το άτομο. [2][1]
Οι αυξήσεις παροχών αφορούν άλλο τμήμα του συστήματος
Ξεχωριστά, το Υπουργείο Πρόνοιας ανακοίνωσε αυξημένες ελάχιστες συντάξεις αναπηρίας και παροχές κοινωνικής ασφάλειας για το 2026. Αυτά τα εισοδηματικά μέτρα αποτελούσαν μέρος του ευρύτερου συστήματος στήριξης. Οι συστάσεις του ελέγχου επικεντρώθηκαν στη βελτίωση της πρόσβασης στις υπηρεσίες και στην κατανομή των πόρων φροντίδας σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες. [3][1]