Την προσβάσιμη κατοικία αντικατέστησαν σκάλες
Η Τζούντι είπε ότι το σπίτι της είχε χτιστεί χωρίς σκάλες, σύμφωνα με τις ανάγκες της. Μετά την καταστροφή του, έπρεπε να ανεβαίνει 22 σκαλοπάτια για να φτάσει στη νέα εξώπορτα στην Ικτάμπα, ενώ το μπάνιο δεν εξυπηρετούσε την κινητικότητά της. Περιέγραψε γυναίκες που έχαναν την ανεξαρτησία τους καθώς δυσκολεύονταν να βρουν προσβάσιμη στέγη, φάρμακα και βοηθήματα. [1]
Τα τοπικά δίκτυα συνεχίζουν εκπαίδευση και βοήθεια
Η ιδρύτρια της ένωσης αποκατάστασης ατόμων με αναπηρία του Νουρ Σαμς συντόνιζε τη βοήθεια μέσω των μακροχρόνιων επαφών της στην κοινότητα. Η HI ανέφερε συνεχιζόμενη συνεργασία μαζί της στην ανθρωπιστική αντιμετώπιση των ναρκών και στη βοήθεια θυμάτων. «Οι μητέρες σηκώνουν το βαρύτερο φορτίο», είπε περιγράφοντας τις ευθύνες των γυναικών κατά τον εκτοπισμό. [1]
Και οι οργανώσεις υγείας κατέγραψαν εμπόδια
Χωριστή έκθεση της HI, που παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2025, βασίστηκε σε έρευνα 16 οργανώσεων υγείας και επείγουσας βοήθειας της Δυτικής Όχθης. Συνέδεσε τη μειωμένη πρόσβαση με περιορισμούς μετακίνησης, κατεστραμμένες υποδομές και οικονομικές πιέσεις. Περιέγραψε επίσης ομάδα εργασίας αποκατάστασης με 18 τοπικές, κρατικές και διεθνείς οργανώσεις. [2][3]