Τι άλλαξε τον Ιανουάριο
Η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης καταγράφει την 23η Ιανουαρίου 2025 ως την πρώτη ημέρα κατά την οποία τα ομόφυλα ζευγάρια μπορούσαν νόμιμα να παντρευτούν. Η ημερομηνία αυτή ακολούθησε την κοινοβουλευτική έγκριση του νομοσχεδίου για την ισότητα στον γάμο το 2024. Στην παρουσίασή της τον Ιούνιο του 2024, η ILGA Asia περιέγραψε τροποποιήσεις που αντικαθιστούσαν έμφυλους όρους του γάμου με ουδέτερους και επέκτειναν τα συνδεόμενα με τον γάμο δικαιώματα, όπως η κληρονομιά, η κοινή περιουσία και η συναίνεση σε ιατρικές πράξεις. Οι αλλαγές αυτές αφορούσαν τη νομική αναγνώριση των σχέσεων και τις αποφάσεις που μπορούν να λαμβάνουν τα ζευγάρια μέσα σε αυτές. Δεν διευθέτησαν κάθε ζήτημα που έθεταν οι ΛΟΑΤΚ οργανώσεις. [1]
Ένα συγκεκριμένο αίτημα προς το Κοινοβούλιο
Η αντιπροσωπεία του Μαΐου υπέβαλε την κοινή της δήλωση στον πρόεδρο κοινοβουλευτικής επιτροπής με αρμοδιότητες που περιλαμβάνουν την ποικιλομορφία φύλου. Σύμφωνα με την ILGA Asia, η πρωτοβουλία ακολούθησε τη δολοφονία μιας τρανς γυναίκας στην Πατάγια και την αναζωπύρωση ανησυχιών για στοχευμένη βία. Μεταξύ των προτάσεων ήταν νομικοί ορισμοί των εγκλημάτων μίσους και της ρητορικής μίσους, αυστηρότερη αντιμετώπιση κατά την επιμέτρηση ποινών για αδικήματα με κίνητρο την προκατάληψη, εθνική βάση δεδομένων και εκπαίδευση αστυνομικών, εισαγγελέων και δικαστών. Αυτά ήταν αιτήματα της συμμαχίας· η υποβολή τους δεν θέσπισε από μόνη της νέες προστασίες.
Οι οργανώσεις διατήρησαν ευρύτερη ατζέντα
Η προγενέστερη αντίδραση της ILGA Asia στο νομοσχέδιο για τον γάμο είχε ήδη υποστηρίξει την ανάγκη περαιτέρω μεταρρυθμίσεων. Η Best Chitsanupong Nithiwana, ιδρύτρια του Young Pride Club της Ταϊλάνδης και συμπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ILGA Asia, έθεσε τα θέματα της νομικής αναγνώρισης φύλου και της προστασίας των ΛΟΑΤΚ νέων. Η οργάνωση σημείωσε επίσης τις ανησυχίες των ακτιβιστών για την έμφυλη ορολογία σχετικά με τους γονείς. Σε συνδυασμό με την παρέμβαση του Μαΐου 2025, οι θέσεις αυτές δείχνουν πώς οι ομάδες της κοινωνίας των πολιτών συνέδεσαν την αναγνώριση της οικογένειας με την ασφάλεια, τα έγγραφα ταυτότητας και τη συμμετοχή στους καθημερινούς θεσμούς. Πρόκειται για θέσεις διεκδίκησης που αποδίδονται στους φορείς τους, όχι για ισχυρισμό ότι όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις ολοκληρώθηκαν. [3]
Διαφορετικά μέτρα απαντούν σε διαφορετικά προβλήματα
Η βάση δεδομένων που ζητούσε η συμμαχία θα αφορούσε την καταγραφή της βίας από τις αρχές· η επαγγελματική εκπαίδευση θα αφορούσε την αναγνώριση και τον χειρισμό των υποθέσεων. Η καταχώριση γάμου απαντά σε διαφορετικό νομικό ζήτημα για τις σχέσεις. Έτσι, οι δύο εξελίξεις προσφέρουν διακριτούς τρόπους αξιολόγησης της προόδου: αν τα ζευγάρια μπορούν να ασκούν αναγνωρισμένα δικαιώματα και αν οι θεσμοί ανταποκρίνονται στη βία και τις διακρίσεις. Το 2025 στην Ταϊλάνδη περιλαμβάνει τόσο μια εφαρμοσμένη μεταρρύθμιση του γάμου όσο και ένα οργανωμένο αίτημα για πρόσθετη προστασία. Η διάκριση αυτών των εξελίξεων βοηθά να κατανοηθούν τα επιτεύγματα και τα αιτήματα που συνεχίζονται. [1][3][2]