Karen vertelt wat wachten betekent
In een in juli gepubliceerd getuigenis zei een jonge vrouw genaamd Karen dat zij al 14 jaar wachtte op een persoonsvolgend budget. Zij wilde het ouderlijk huis verlaten, maar had daarvoor ondersteuning nodig. „Mijn leven staat echt stil”, zei ze, terwijl ze haar voortdurende afhankelijkheid van familie en vrienden beschreef. [2]
Werving en financiering horen bij elkaar
Volgens GRIP bleef persoonlijke assistentie onvoldoende bekend bij het publiek en mogelijke werknemers. Het novemberbericht vroeg minister van Welzijn Caroline Gennez om werk te maken van 13 aanbevelingen uit een manifest van december 2021. Die betroffen betere informatie, voldoende financiering en hulp bij werving en opleiding, zodat een budget bruikbare ondersteuning kon worden.
Officiële cijfers tonen de budgetten voor jongeren
Het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap, VAPH, meldde later dat eind 2024 2.450 minderjarigen en jongvolwassenen een persoonlijke-assistentiebudget hadden, met 244 nieuwe toekenningen in dat jaar. Deze PAB-budgetten ondersteunen jongere ontvangers. Karens verhaal ging over de afzonderlijke persoonsvolgende budgetten voor volwassenen, een ander deel van het debat over toegang.