Candra Gunawan vraagt om erkenning
PELITA-voorzitter Candra Gunawan vroeg om „dezelfde toegang als mensen zonder beperking” en zei dat het publieke begrip van de behoeften van doofblinde mensen beperkt bleef. De vereniging vroeg om ruimer gebruik van tactiele gebarentaal en gespecialiseerde praktische training. Presidentieel adviseur Sunarman Sukamto zei dat het bureau ministeries en instanties zou aansporen doofblindheid in opleiding en toezicht mee te nemen. [1]
Organisaties versterken onderlinge banden
In juli 2024 meldde Dwi Ariyani van Disability Rights Fund dat eerder dat jaar 18 gesubsidieerde organisaties waren samengekomen in Jakarta, met de Indonesische vereniging van vrouwen met een beperking als medeorganisator. Haar verslag benadrukte PELITA's aandacht voor doofblinde jongeren en de inzet van vrouwen met psychosociale beperkingen voor zelfstandig leven.
Jonge activisten mengen zich in het zorgbeleid
Het DRF-jaarverslag over 2024 beschreef hoe PELITA-activiste Alice Tandri deelnam aan het Asia-Pacific Care Forum in Thailand. Zij pleitte voor ondersteuningssystemen rond de rechten van vrouwen en meisjes met een beperking. Het verslag documenteerde ook een uitwisseling waarbij DeafBlind Indonesia methoden voor gemeenschapsorganisatie deelde met de Samoa Blind Persons Association. [3]