Kwestia równości

Wspólnie wystąpiły Uloba, Norweskie Stowarzyszenie Osób z Niepełnosprawnościami, federacja ich organizacji oraz Norweski Związek Niewidomych. Eli Knøsen z urzędu rzecznika ds. równości i przeciwdziałania dyskryminacji powiedziała: „BPA to nie opieka zdrowotna, to równość”. Doradczyni Uloby Vibeke Marøy Melstrøm ostrzegła, by szczegóły administracyjne nie przesłoniły tego celu. [1]

Wsparcie w całym codziennym życiu

Apel nawiązywał do styczniowego stanowiska Uloby, wzywającego do odrębnej ustawy o BPA i zintegrowanego modelu asystencji. Organizacja przekonywała, że wsparcie powinno towarzyszyć ludziom w domu, pracy i podróży, a dostęp powinien mniej zależeć od gminy zamieszkania. [2]

Jeden system dla różnych potrzeb

W sierpniu koalicja uzgodniła wspólne memorandum, domagając się objęcia dzieci i osób z niepełnosprawnością poznawczą tym samym systemem. Sprzeciwiła się dzieleniu wnioskodawców między system państwowy i gminny według potrzeby wsparcia w podejmowaniu decyzji. Były to postulaty reformy przedstawione komisji. [3]