Wsparcie wyboru miejsca zamieszkania

Komitet stwierdził, że brak usług uzależnia osoby z niepełnosprawnościami od rodzin i ogranicza wybór miejsca oraz osób, z którymi chcą mieszkać. Wezwał Tuvalu do finansowania usług środowiskowych na wszystkich wyspach, zapewnienia asystentów osobistych i pomocy rodzinom w dostosowaniu mieszkań. [1]

Przedstawiciele zawieźli swoje ustalenia do Genewy

Fusi Alofa przedstawiła raport alternatywny i uczestniczyła w zamkniętym spotkaniu z Komitetem. Podczas przeglądu ekspertka Rosemary Kayess podziękowała społeczeństwu obywatelskiemu za pomoc w przygotowaniach. Podkreśliła konieczność wdrożenia krajowej polityki dotyczącej niepełnosprawności. [3][2]

Środki na uczestnictwo

Zalecenia końcowe wzywały do ściślejszych konsultacji z Fusi Alofa i innymi organizacjami przedstawicielskimi, również z mieszkańcami wysp peryferyjnych. Domagały się także większego udziału kobiet i dziewcząt z niepełnosprawnościami w polityce równości płci oraz odpowiednich środków dla ich organizacji. [1]