Costas na tacaíochta sa bhaile
Chuir Disability Wales i gcoinne ardaithe i mí Feabhra. Dúirt an phríomhfheidhmeannach Rhian Davies go raibh costais bhreise ar dhaoine maidir le téamh, trealamh agus iompar, agus nach leor an t-ioncam a d’fhan tar éis táillí cúraim. Thug an eagraíocht rabhadh go bhféadfadh táillí níos airde daoine a bhrú chun éirí as tacaíocht riachtanach.
Chuir úsáideoirí dúshlán faoin argóint airgeadais
Ina cuntas ar 2024–25, rinne an eagraíocht cur síos ar shuirbhéanna, grúpaí plé agus cruinnithe le hairí. Shéan sí nár íoc ach daoine saibhre an t-uasmhéid: bhí daoine áirithe a mhair ar shochair amháin á íoc freisin. Bhí na heispéiris sin mar chuid dá feachtas i gcoinne an mholta. [3]
Fanann an teorainn, tá fadhbanna measúnaithe ann
Choinnigh an cinneadh uasmhéid, ní táille chomhionann do chách; bhí íocaíochtaí aonair fós ag brath ar acmhainní airgeadais. D’iarr Bowden ar oifigigh déileáil le measúnuithe neamhchomhsheasmhacha freisin. Leithdháil an rialtas £2.5 milliún ar údaráis áitiúla sa bhliain airgeadais reatha agus £5 milliún sa bhliain ina dhiaidh sin agus as sin amach, mar chúiteamh as an teorainn gan athrú. [1]