© Österreichischer Behindertenrat
Spór o dostęp i finansowanie
Według Rady rząd federalny udostępniłby Wiedniowi 52 miliony euro. Organizacja argumentowała, że udział pozwoliłby objąć asystencją więcej osób z różnymi niepełnosprawnościami i poprawić niepewne warunki zatrudnienia. BIZEPS poparł protest i wezwał miasto do ponownego rozważenia decyzji. [1]
Uczestnicy opisali skutki
BIZEPS relacjonował wystąpienia osób wykluczonych z asystencji oraz ich przedstawicieli. Roswitha Schachinger, ówczesna wiceprzewodnicząca Rady, krytykowała wykluczenie osób z trudnościami w uczeniu się, osób niewidomych i osób z problemami zdrowia psychicznego. Simon Couvreur z Down-Syndrom Österreich powiązał dostęp do asystencji z równymi szansami życia i pracy.
Postulat ponad granicami krajów związkowych
„Chcemy asystencji osobistej w całej Austrii dla wszystkich osób z niepełnosprawnościami, niezależnie od miejsca zamieszkania” — powiedział przewodniczący Rady Klaus Widl. Uczestnicy wskazywali również na utratę wsparcia po przeprowadzce do innego kraju związkowego. Protest łączył szerszy dostęp z kontrolą nad codziennym życiem: wyborem miejsca zamieszkania oraz możliwością pracy i uczestnictwa w społeczności. [1][2]