Organizacje ustalają własne priorytety

Kilka tygodni wcześniej Papua New Guinea Assembly of Disabled Persons zorganizowała pierwsze od siedmiu lat coroczne walne zgromadzenie i pracowała nad pięcioletnią strategią. Współprzewodnicząca Jacqueline Boga Garoau wskazała jako priorytety prowincjonalne komitety ds. niepełnosprawności i środki na rzecznictwo. W rozmowach uczestniczyli przedstawiciele organizacji prowincjonalnych. [3]

Lokalni rzecznicy szukają praktycznego wsparcia

Helen Royal, reprezentująca organizację ze Wschodniej Nowej Brytanii, opisała wykorzystanie spotkania do planowania działań z prowincjonalnym urzędnikiem ds. niepełnosprawności. „To droga, dzięki której mogę zrobić to sama” — powiedziała. Spotkanie łączyło reprezentację krajową z pracą, którą lokalni rzecznicy zamierzali organizować. [3]

Wdrożenie musi dotrzeć do codziennych usług

1 sierpnia koordynator rezydent ONZ powitał ustawę i wskazał priorytety wdrożenia: politykę opartą na prawach, wsparcie organizacji osób z niepełnosprawnościami, dostępne usługi i lepsze dane. Oświadczenie podkreślało transport, zatrudnienie i szczególne bariery kobiet oraz dziewcząt, stawiając codzienny dostęp w centrum kolejnych działań. [2]