Małżeństwo zapewnia uznanie w codziennych sprawach prawnych
Według biura ONZ równe traktowanie obejmuje opiekę medyczną, majątek, dziedziczenie, podatki i adopcję. Ustawa podniosła również prawny wiek zawarcia małżeństwa z siedemnastu do osiemnastu lat. Katia Chirizzi, ówczesna kierująca biurem dla Azji Południowo-Wschodniej, określiła reformę jako osiągnięcie Tajlandii i jej społeczności LGBTIQ+. [1]
Aktywiści powitali wcześniejsze głosowanie parlamentarne
Po głosowaniu w Senacie 18 czerwca 2024 r. badacz Amnesty International Chanatip Tatiyakaroonwong nazwał ustawę „nagrodą za niestrudzoną pracę aktywistów”. Amnesty doceniła także rolę organizacji społeczeństwa obywatelskiego i ustawodawców, wzywając władze do ochrony uczestnictwa i praw wykraczających poza małżeństwo.
Organizacje praw człowieka domagają się dalszej ochrony
Gdy ustawa weszła w życie, biuro ONZ wskazało na utrzymującą się dyskryminację w zatrudnieniu, edukacji i opiece zdrowotnej oraz przeszkody w innych przepisach dotyczących rodzicielstwa. Chirizzi zaapelowała o skuteczne wdrożenie i dalsze działania w zakresie ustawodawstwa antydyskryminacyjnego oraz prawnego uznania płci. Postulaty łączyły uznanie małżeństwa z szerszą ochroną w codziennym życiu. [1]