Οι προϋποθέσεις καλύπτουν παιδιά και ενηλίκους
Το άρθρο 31 καθόριζε προϋποθέσεις ιθαγένειας, κατοικίας και αναπηρίας. Κάλυπτε μόνιμες αναπηρίες ή χρόνιες ασθένειες που απαιτούν φροντίδα ή υποστήριξη, αφήνοντας τις λεπτομέρειες αξιολόγησης στους κανονισμούς. Το άρθρο 32 επέτρεπε παράλληλη λήψη άλλων παροχών και συντάξεων, εκτός των επιδομάτων παιδιού και γήρατος, όπου θα εφαρμοζόταν το υψηλότερο ποσό. [1]
Το πρόσθετο κόστος αναπηρίας στη συζήτηση
Η ΔΟΕ εξηγούσε ότι η βασική παροχή σχεδιάστηκε ανεξάρτητα από την απασχόληση ή το εισόδημα. Ο Ματζέντ αλ Φάρσι, της κυβερνητικής τεχνικής ομάδας Tawazun, δήλωσε ότι θα βοηθούσε τις οικογένειες να «καλύπτουν τα πρόσθετα έξοδα που συνδέονται με την αναπηρία» και θα αποζημίωνε εν μέρει τους φροντιστές για τον χρόνο εκτός αμειβόμενης εργασίας. [2]
Ένα νέο ταμείο αναλαμβάνει την ευθύνη
Το Ταμείο Κοινωνικής Προστασίας ανέφερε ότι οι καταβολές θα άρχιζαν τον Ιανουάριο 2024. Η μεταρρύθμιση ανέθεσε σε έναν φορέα τη διαχείριση κοινωνικής βοήθειας και κοινωνικής ασφάλισης. Η ΔΟΕ περιέγραψε επίσης διοικητικό συμβούλιο με εκπροσώπους εργαζομένων, εργοδοτών και κυβέρνησης, δίνοντάς τους ρόλο στην εποπτεία του συστήματος. [3][2]