Η εμφάνιση επισκίασε την εμπειρία
Η κυρία Φ. είχε ήδη εργαστεί ως βοηθός νηπιαγωγείου και ήθελε να αποκτήσει προσόντα για πιο προχωρημένο ρόλο. Αντί γι’ αυτό, οι υπεύθυνοι τη ρωτούσαν επανειλημμένα αν θα αφαιρούσε τη μαντίλα ή θα άλλαζε τον τρόπο που τη φορούσε. Τα δικαστήρια αναγνώρισαν διάκριση λόγω θρησκείας και φύλου στη διαδικασία. [1][3]
Η συμβουλευτική και νομική στήριξη βοήθησαν την προσφυγή
Ο αυστριακός φορέας ίσης μεταχείρισης στήριξε αρχικά την καταγγελία. Το κέντρο τεκμηρίωσης ισλαμοφοβίας και αντιμουσουλμανικού ρατσισμού και το Klagsverband βοήθησαν στη συνέχεια στη δικαστική διεκδίκηση. Η υπόθεση αφορούσε την ίδια την πρόσβαση στην κατάρτιση, άρα η προστασία κάλυπτε και την επιλογή. Η αποζημίωση αφορούσε την προσωπική βλάβη που προκλήθηκε. [3]
Η υποψήφια μίλησε για θάρρος και υποστήριξη
Σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε μία εβδομάδα αργότερα, η κυρία Φ. είπε: «Χρειάζεται οπωσδήποτε πολλή υπομονή». Περιέγραψε την ενθάρρυνση από την αδελφή της και τη στήριξη οικογένειας και συμβούλων. Η Ζαμπίνε Βάγκνερ-Στάινριγκλ του φορέα ίσης μεταχείρισης εξέφρασε την ελπίδα ότι η έκβαση θα ενθαρρύνει άλλες γυναίκες να αντιδράσουν σε διακρίσεις στις προσλήψεις και την κατάρτιση. [2]