Τι ακύρωσε το δικαστήριο
Σύμφωνα με τη δικαστική αρχή, οι ακυρωμένες διατάξεις αφορούσαν χώρους, αναφορά υποτιθέμενων ομόφυλων πράξεων στην αστυνομία και σεξουαλική συμπεριφορά που οδηγεί σε ανίατη, θανατηφόρα ασθένεια. Το μεγαλύτερο μέρος του νόμου παρέμεινε σε ισχύ. Το Human Rights Watch τόνισε ότι εξακολουθούσε να επιτρέπει βαριές ποινές, ακόμη και τη θανατική ποινή σε συγκεκριμένες περιστάσεις. [1]
Οι ακτιβιστές ζητούν κατάργηση
Η ερευνήτρια του Human Rights Watch Λαρίσα Κοζουέ προειδοποίησε ότι οι υπόλοιπες διατάξεις θα επιδείνωναν το στίγμα και θα εξέθεταν τις κοινότητες στη βία. Ο Τιγκέρε Τσαγκούτα της Διεθνούς Αμνηστίας ζήτησε κατάργηση ολόκληρου του νόμου και λογοδοσία για τις επιθέσεις. Οι οργανώσεις ανησυχούσαν επίσης για το ευρύ αδίκημα της προώθησης της ομοφυλοφιλίας και τις επιπτώσεις στο έργο για τα ανθρώπινα δικαιώματα. [4]
Πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας
Η περιφερειακή διευθύντρια του UNAIDS Αν Γκιθούκου-Σόνγκουε δήλωσε ότι η ποινικοποίηση εμπόδιζε ζωτικής σημασίας υπηρεσίες υγείας και HIV. Ζήτησε «ίση πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας χωρίς φόβο». Το UNAIDS είχε καταθέσει ειδικό υπόμνημα στη διαδικασία, θέτοντας τις συνέπειες για τη δημόσια υγεία στην κρίση του δικαστηρίου. [1]