Απεικόνιση της καθημερινής ζωής
Η απόφαση, γραμμένη από τον πρόεδρο του δικαστηρίου Νταναντζάγια Γ. Τσαντρατσούντ, ανέφερε: «Τα οπτικά μέσα πρέπει να αντανακλούν τις βιωμένες εμπειρίες τους». Ζήτησε ακριβείς απεικονίσεις και διαβούλευση με οργανώσεις αναπηρίας. Το πλαίσιο κάλυπτε τόσο υποτιμητικά στερεότυπα όσο και εικόνες που υπονοούν ότι τα άτομα με αναπηρία πρέπει να έχουν εξαιρετικές ικανότητες για να αξίζουν σεβασμό. [1]
Η πιστοποίηση της ταινίας παρέμεινε σε ισχύ
Ο Μαλχότρα είχε αμφισβητήσει τη γλώσσα και την απεικόνιση της αναπηρίας στην ταινία. Η Sony Pictures υποστήριξε ότι το μήνυμα αφορούσε τα δυνατά σημεία και την αυτενέργεια των χαρακτήρων. Το δικαστήριο απέρριψε τις ζητούμενες αλλαγές στην ταινία και στη σύνθεση των οργάνων πιστοποίησης, ενθαρρύνοντας τη διαβούλευση με αρμόδιους ειδικούς. [1]
Προσβασιμότητα για το κινηματογραφικό κοινό
Νωρίτερα το ίδιο έτος, το υπουργείο Πληροφοριών είχε εκδώσει χωριστές οδηγίες για υποτιτλισμό και ακουστική περιγραφή στους κινηματογράφους. Τα πρότυπα έθεσαν σταδιακές προθεσμίες για ταινίες και αίθουσες, απαίτησαν διαβούλευση με οργανώσεις αναπηρίας και προέβλεψαν προσβάσιμες λειτουργίες σε κανονικές προβολές. Κάλυπταν επίσης εκπαίδευση προσωπικού και καταγγελίες για μη διαθέσιμες υπηρεσίες πρόσβασης. [2][3]