L-għażliet ta’ kuljum jiddependu mill-appoġġ
“L-assistenza personali tagħmel lin-nies viżibbli,” qal Christoph Dirnbacher, skont ir-rapport ta’ BIZEPS dwar id-diskussjoni. Hanna Kamrat spjegat li mingħajr assistenza jkollha tgħix f’dar residenzjali. Werner Rosenberger qal li l-assistenza tippermettilu kemm jaħdem kif ukoll jagħmel xogħol volontarju. L-esperjenzi tagħhom rabtu d-dibattitu dwar il-finanzjament mad-deċiżjonijiet dwar fejn jgħixu u kif iqattgħu l-ġurnata.
Sistema maqsuma bejn ix-xogħol u l-ħajja privata
L-istqarrija tal-organizzatur enfasizzat it-tqassim tar-responsabbiltajiet bejn il-livell federali u l-istati federali. Il-parteċipanti riedu tranżizzjonijiet aktar faċli bejn l-assistenza fuq ix-xogħol u l-appoġġ fil-ħajja privata, biex l-arranġamenti tal-finanzjament ikunu jaqblu mar-rutini tan-nies. Talbu wkoll aktar rikonoxximent għall-professjoni tal-assistent u taħriġ għal persuni li jidderieġu l-assistenza tagħhom stess. [1]
Aċċess għal persuni li bħalissa huma esklużi
Selma Sprajcer talbet finanzjament adegwat, paga ġusta u assistenza għal persuni b’diżabilitajiet intellettwali u psikosoċjali. Marlies Neumüller sostniet li l-persuni b’diżabilità għandhom jagħżlu fejn u kif jgħixu. Id-diskussjoni laqqgħet lill-utenti tal-assistenza, lill-fornituri u lil dawk li jfasslu l-politika dwar bidliet li għadhom qed jintalbu. [2]