© Österreichischer Behindertenrat
Program obejmujący różne obszary administracji
Plan zebrał 375 działań w ośmiu rozdziałach, obejmujących między innymi dostępność, edukację, zatrudnienie i niezależne życie. Ministerstwo opisuje blisko 300 celów polityki i około 150 wskaźników. Liczby te określają rozmiar programu oraz strukturę monitorowania. Nie stanowią liczby zrealizowanych usprawnień. Zestawienie działań i celów pozwala wskazać, która część administracji ma podjąć działania, oraz porównywać późniejsze sprawozdania z pierwotnymi zobowiązaniami. [1][2]
Skąd miały pochodzić środki
Rozdział o finansowaniu opiera się na zasadzie, że poszczególne ministerstwa pokrywają koszty działań w ramach swoich kompetencji i federalnych ram budżetowych. Kraje związkowe odpowiadają za finansowanie działań należących do ich właściwości. Dokument odnotowuje również postulaty zabezpieczenia finansowania, w tym ewentualnego funduszu na rzecz włączenia. Zapisanie postulatu nie oznaczało utworzenia takiego funduszu. W programie obejmującym edukację, mieszkalnictwo i usługi wsparcia rozróżnienie to ma znaczenie: uzgodniony cel nadal wymaga określonego budżetu oraz organu zdolnego go zrealizować. [2]
Sprzeciw przedstawicieli osób z niepełnosprawnościami
W odpowiedzi opublikowanej w dniu przyjęcia planu Behindertenrat podała, że uczestniczyła w jego opracowaniu, lecz uwzględniono zbyt mało jej propozycji. Klaus Widl, wówczas pełniący obowiązki przewodniczącego, skrytykował niewystarczające zabezpieczenie budżetowe i brak skoordynowanych działań krajów związkowych. Organizacja wskazała luki w edukacji, zatrudnieniu, dostępności, deinstytucjonalizacji oraz asystencji osobistej we wszystkich obszarach codziennego życia. Były to oceny przyjętego programu dokonane przez organizację, a nie pomiary jego późniejszych rezultatów. [3]
Co pozwala rozliczać realizację planu
Ministerstwo opisuje ciągłą ewaluację naukową od 2024 roku i udostępniło pierwsze sprawozdanie z realizacji za okres od przyjęcia planu do końca 2023 roku. Sprawozdawczość tworzy publiczną dokumentację umożliwiającą sprawdzanie zobowiązań do 2030 roku. Pierwotny spór wyznacza również praktyczne kryteria tej oceny: czy dane działanie ma finansowanie, czy obowiązki władz federalnych i regionalnych są spójne oraz czy osoby z niepełnosprawnościami doświadczają zmiany. Przyjęcie planu w 2022 roku rozpoczęło proces realizacji; nie dowodziło, że jego cele już osiągnięto. [1][2][3]