Zmiany na drodze do peronu

Komunikat z otwarcia informował o wydłużeniu peronów do 220 metrów i podniesieniu ich do jednolitej wysokości 55 centymetrów. Windy i systemy prowadzenia miały wspierać samodzielne dotarcie na perony. Wiaty wydłużono z 25 do 70 metrów, a na dachach zamontowano panele fotowoltaiczne. Odnowiono również miejsca oczekiwania, informację pasażerską i oświetlenie. Są to opisane elementy inwestycji; komunikat nie zawierał niezależnej oceny pasażerskiej dotyczącej codziennego korzystania z każdej kombinacji pociągu i peronu. [1]

Dostępność przed uroczystym otwarciem

Uroczystość nie była pierwszym dniem korzystania z nowych dostępnych dojść. W komunikacie z 2 stycznia 2026 roku ÖBB podały, że prace dotyczące dostępności zakończono pod koniec 2025 roku, po rozpoczęciu budowy we wrześniu 2024 roku. Prace na placu przed dworcem miały dopiero nastąpić. Rozróżnienie tych etapów wyjaśnia, dlaczego pasażerowie mogli już korzystać z nowego dojścia na peron, podczas gdy inne części otoczenia dworca pozostawały placem budowy.

Wspólna inwestycja z gminą

Już w komunikacie z 2 maja 2024 roku gmina Wolfurt wskazywała trzy windy i odnowione przejście podziemne jako główne elementy projektu. Łączyła te zmiany z dostępem dla osób o ograniczonej mobilności, osób z wózkami dziecięcymi i pasażerów z ciężkim bagażem. Ostrzegała również przed objazdami, hałasem i pyłem podczas budowy oraz zapowiadała informacje o pracach. Realizację poprzedzał więc publiczny proces planowania, w którym organizacja dojścia w trakcie budowy była częścią informacji pasażerskiej. Podczas otwarcia burmistrzyni Angelika Moosbrugger powiedziała, że Wolfurt czekało na odnowiony dworzec wiele lat, i powiązała go z codziennymi podróżami do strefy gospodarczej Hohe Brücke. [3][1]

Połączenie dworca z otoczeniem

Podczas wrześniowego otwarcia ÖBB poinformowały również o 244 miejscach dla rowerów, w tym 68 zamykanych boksach, oraz nowym parkingu samochodowym na 16 miejsc. Zmiany te dotyczą połączeń dworca z innymi sposobami podróżowania. W przejściu podziemnym znalazło się ponadto dzieło Marboda Fritscha oparte na wkładzie 118 mieszkańców. Ulepszenia dostępności są częścią szerszej przebudowy miejsca codziennych przesiadek. Ich praktyczna wartość zależy od całej drogi z okolicznych ulic na peron i do pociągu.