Dobrowolny sposób sygnalizowania potrzeb
Przy uruchomieniu firmy opisały smycze, przypinki i bransoletki ze słonecznikiem jako sposób ułatwiający personelowi rozpoznanie niewidocznej niepełnosprawności. Przedmioty rozdawano w punktach informacji lotniskowej, a Austrian zapowiedziały dostępność bransoletek i przypinek również na swoich rejsach. Celem było zachęcenie do odpowiedniej reakcji w sytuacjach, w których potrzeba mogłaby pozostać niezauważona. Komunikat nie uzależniał podróży ani otrzymania pomocy od noszenia słonecznika, a udział pozostawał osobistą decyzją. Dyrektor handlowy Austrian Michael Trestl opisał symbol jako dyskretny sposób wskazywania przez pasażerów potrzeb, które nie są od razu widoczne. [1]
Połączenie kamery z drugim człowiekiem
Aira wykorzystuje kamerę smartfona podróżnego do przekazywania obrazu przeszkolonemu asystentowi, który może opisać otoczenie, przeczytać informacje lub pomóc w orientacji. Lotnisko w Wiedniu podało, że korzystanie z usługi na jego terenie będzie bezpłatne. Komunikat z uruchomienia wymieniał języki angielski i hiszpański, a francuski zapowiadał. Strona usługi wymienia wszystkie trzy języki. Jest to zdalna pomoc wzrokowa udzielana przez człowieka: nie oznacza, że aplikacja samodzielnie przejmuje odpowiedzialność za każde przemieszczenie się po terminalu. [1][2]
Symbol nie rezerwuje asysty
Aktualne informacje lotniska wyraźnie określają ograniczenia Sunflower. Noszenie symbolu nie daje dostępu do szybkiej ścieżki ani saloniku i nie uruchamia automatycznie osobistej asysty lotniskowej. Rozróżnienie to pomaga uniknąć sytuacji, w której pasażer przyjeżdża z oczekiwaniami innymi niż faktycznie zamówiona usługa. Dyskretna informacja o potrzebie cierpliwości może pomóc w kolejce lub rozmowie, natomiast praktyczna pomoc w przemieszczaniu się po lotnisku podlega osobnym ustaleniom. [2]
Prawa pasażerów obowiązują niezależnie
Unijne informacje dla pasażerów potwierdzają, że osoby z niepełnosprawnościami lub ograniczoną mobilnością mają prawo do bezpłatnej pomocy podczas podróży lotniczej. Zalecają kontakt z linią lotniczą, sprzedawcą biletu lub organizatorem podróży co najmniej 48 godzin wcześniej i opisanie potrzebnej pomocy. Bez wcześniejszego zgłoszenia nadal należy podjąć racjonalne starania, aby pomóc. Prawa te nie zależą od udziału w programie Sunflower. Wiedeńska inicjatywa dodała sposoby komunikowania potrzeb i uzyskiwania informacji wzrokowej obok istniejących zasad asysty; nie zastąpiła ich ani nie ograniczyła praw pasażerów. [3]