Een woning zonder de nodige assistentie
De man, aangeduid als S. K., had 140 uur assistentie per week aangevraagd. Kirkkonummi kende 60 uur toe voor activiteiten buitenshuis. Binnenlandse beroepsprocedures hadden geen succes. Hij keerde terug naar zijn ouders omdat hij niet de ondersteuning kreeg die nodig was om in zijn appartement te wonen. [2]
Ondersteunde besluitvorming mag geen uitsluitingsgrond worden
De autoriteiten verlangden dat aanvragers zelf hun assistentie en de uitvoering ervan konden bepalen. Het comité oordeelde dat de toepassing van die voorwaarde S. K. indirect discrimineerde. ENIL bracht de beslissing in juni 2022 onder de aandacht. Het comité vroeg om herbeoordeling van zijn aanvraag en wetswijzigingen om deze hindernis voor mensen met behoefte aan beslissingsondersteuning weg te nemen. [2][3]
Opvolging bleef in 2026 open
In een rapport uit april 2026 stelde het comité dat latere binnenlandse beslissingen zelfstandig leven nog steeds niet mogelijk hadden gemaakt en dat geen vergoeding was betaald. Finland hield vol dat thuisdiensten geen veilig leven konden waarborgen. Omdat een binnenlands beroep nog liep, hield het comité de opvolgingsdialoog open. [4]