Σε τι αναφέρονται οι αριθμοί
Η ανώνυμη διαδικτυακή έρευνα συγκέντρωσε 100.577 απαντήσεις ατόμων ηλικίας 15 ετών και άνω το 2023, στην ΕΕ και στην Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία και τη Σερβία. Στις συγκρίσιμες ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν για εξέταση αλλαγών από το 2019, η ανοιχτότητα αυξήθηκε από 46% σε 52%, ενώ η αναφερόμενη παρενόχληση με κίνητρο μίσους κατά το προηγούμενο έτος αυξήθηκε από 37% σε 55%. Οι συγκρίσεις χρησιμοποιούν στενότερο σύνολο ομάδων ερωτώμενων και χωρών από την πλήρη έρευνα του 2023. Η FRA προειδοποιεί ότι αυτό το εθελοντικό διαδικτυακό δείγμα δεν είναι αντιπροσωπευτικό κάθε ΛΟΑΤΚΙ ατόμου. [1]
Η ορατότητα δεν εγγυάται προστασία
Τα δύο ευρήματα περιγράφουν διαφορετικά μέρη της ζωής. Η μεγαλύτερη ανοιχτότητα για την ταυτότητα δεν σημαίνει λιγότερη εχθρότητα. Ούτε αποδεικνύουν οι αριθμοί ότι η ανοιχτότητα προκάλεσε παρενόχληση. Για υπηρεσίες και δημόσιες αρχές η διάκριση έχει σημασία: μια εκστρατεία ορατότητας χρειάζεται να συνοδεύεται από τρόπους αναφοράς κακοποίησης και λήψης υποστήριξης. Η FRA ζήτησε καλύτερη αναγνώριση και διερεύνηση εγκλημάτων μίσους, επαρκώς χρηματοδοτημένους φορείς ισότητας και ασφαλέστερα σχολεία. Αυτές είναι διαδρομές μέσα από τις οποίες τα τυπικά δικαιώματα μπορούν να γίνουν αξιοποιήσιμες προστασίες. [1]
Κοινό αίτημα της κοινωνίας των πολιτών
Στις 15 Ιουλίου 2024 κοινή δήλωση που δημοσίευσε η ILGA-Europe ζήτησε να παραμείνει η ισότητα κεντρική στον επόμενο κύκλο πολιτικής της ΕΕ. Μεταξύ των υπογραφόντων ήταν το European Roma Grassroots Organisations Network, το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία και το European Network Against Racism. Ζήτησαν χρηματοδότηση οργανώσεων ισότητας, ισχυρότερη θεσμική ευθύνη και συμμετοχή των περισσότερο επηρεαζόμενων ανθρώπων στην ανάπτυξη και εφαρμογή πολιτικής. Η έκκληση συνέδεσε τη ΛΟΑΤΚΙ ισότητα με άλλες διακρίσεις, αναγνωρίζοντας ότι ένα άτομο μπορεί να αντιμετωπίζει πολλά εμπόδια ταυτόχρονα.
Η επόμενη στρατηγική και η δοκιμή της
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε τη Στρατηγική Ισότητας ΛΟΑΤΚΙ+ 2026–2030 στις 8 Οκτωβρίου 2025. Προέβλεπε προστασία, ενδυνάμωση και ευρύτερη κοινωνική συμμετοχή, όπως στήριξη της κοινωνίας των πολιτών, εθνικά σχέδια δράσης και φόρουμ διαλόγου με οργανώσεις. Ήταν δεσμεύσεις πολιτικής, όχι απόδειξη ότι η παρενόχληση είχε μειωθεί. Μαζί, η έρευνα και η έκκληση της κοινωνίας των πολιτών παρέχουν τρόπο αξιολόγησης τέτοιων δεσμεύσεων: διαθεσιμότητα υποστήριξης, αντίδραση στις διακρίσεις και ουσιαστική συμμετοχή αξίζουν προσοχή παράλληλα με τις ανακοινώσεις νέων πρωτοβουλιών. [3][2]