Οι μαθητές περιγράφουν εμπόδια πέρα από την τάξη
Η έκθεση προσδιόρισε μη προσβάσιμες μεταφορές, χώρους, πληροφορίες και επικοινωνία ως εμπόδια συμμετοχής. Περιέγραψε επίσης ακάλυπτες ανάγκες υποστηρικτικής τεχνολογίας και ασάφεια για τη στήριξη στα επαγγελματικά μαθήματα. Μαθητές και οικογένειες μοιράστηκαν εμπειρίες εκπαίδευσης και ανοικτής αγοράς εργασίας μαζί με οργανώσεις και παρόχους. [2]
Η ατομική υποστήριξη πρέπει να συνεχίζεται στην εργασία
Οι συστάσεις αφορούσαν αξιολόγηση δεξιοτήτων, ατομικά σχέδια, προσαρμοσμένο εξοπλισμό και προγράμματα και επιπλέον εκπαιδευμένο προσωπικό. Η μελέτη ζητούσε ισχυρότερες συνδέσεις ανάμεσα σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, υπηρεσίες απασχόλησης και εργοδότες. Οι προτάσεις κάλυπταν μάθηση και μετάβαση σε θέση εργασίας. [2][1]
Οι κοινωνικές συνεργασίες διευρύνουν τη συμπερίληψη
Σε μεταγενέστερη παρουσίαση του προγράμματος Κανείς δεν μένει πίσω, το UNDP περιέγραψε συνεργασίες με οργανώσεις αναπηρίας και ομάδες των κοινοτήτων Ρομά και Αιγυπτίων. Αφορούσαν ενημέρωση για δικαιώματα, σχεδιασμό υπηρεσιών και συνηγορία. Το πρόγραμμα στήριζε επίσης δήμους και κατάρτιση βοηθών εκπαιδευτικών, συνδέοντας εκπαίδευση και τοπικές κοινωνικές υπηρεσίες.