Από την κράτηση στη δικαστική διεκδίκηση
Η γυναίκα ήθελε να κλείσει διαμονή για λόγους υγείας και εξήγησε ότι ο σκύλος της παρείχε απαραίτητη βοήθεια. Το ξενοδοχείο επέτρεπε σκύλους στα δωμάτια και στο λόμπι, αλλά τους απέκλειε από άλλους χώρους πελατών. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο φαινομενικά ουδέτερος κανόνας έθετε σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση όσους εξαρτώνταν από σκύλους βοήθειας. [1][2]
Η υγιεινή δεν δικαιολογούσε την απαγόρευση
Το δικαστήριο εξέτασε πραγματογνωμοσύνη και απέρριψε τη γενική επίκληση της υγιεινής από το ξενοδοχείο. Εξέτασε επίσης λιγότερο περιοριστικές λύσεις, όπως τον χωρικό ή χρονικό διαχωρισμό του σκύλου από άτομο με σοβαρή αλλεργία. Το σκεπτικό αφορούσε τους συγκεκριμένους περιορισμούς της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης της άρνησης κατά την κράτηση. [1]
Ένας σύλλογος στήριξε την αγωγή
Ο σύλλογος Freunde der Assistenzhunde Europas στήριξε τη διαδικασία. Η πρόεδρός του Γκλόρια Πέτροβιτς δήλωσε: «Δυστυχώς, δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση». Η αυστριακή ομοσπονδιακή νομοθεσία διακρίνει εκπαιδευμένους σκύλους βοήθειας, όπως σκύλους οδηγούς, υπηρεσίας και ειδοποίησης. Η υπόθεση ανέδειξε τον ρόλο τους στην πρόσβαση σε καθημερινές υπηρεσίες και δραστηριότητες αναψυχής. [2][3]