Zbliżyć politykę do codzienności
Organizatorzy wezwali do lepszej koordynacji między sektorami, objęcia usługami społeczności wiejskich i tworzenia systemów wsparcia rodzin oraz opiekunów. Zakończeniu przewodniczył minister edukacji Jai Bir Rai. Zalecenia dotyczyły też bardziej przejrzystego dostępu do pomocy prawnej i lepszego powiązania polityki niepełnosprawności z innymi politykami publicznymi. [1]
Szkoły odpowiadające na indywidualne potrzeby
Konferencja zaproponowała przegląd modelu szkół ze specjalistycznym wsparciem edukacyjnym oraz wspólny program nauczania z metodami i ocenianiem dostosowanymi do indywidualnych potrzeb. Priorytetami były szkolenia nauczycieli i technologie wspomagające. Program Perkins obejmował prezentacje grupy rodziców Phensem o planowaniu skoncentrowanym na osobie. [1][2]
Nowe materiały do domu
Udostępniono pięć filmów dotyczących wsparcia w domu w czterech językach i materiały drukowane. Perkins opisał też dwa dostosowane lokalnie poradniki, opracowane z bhutańskimi partnerami edukacyjnymi, o spokojnej przestrzeni i nauce przez zabawę. Stanowiły praktyczne zasoby dla rodzin i nauczycieli towarzyszące zaleceniom. [1][2]